Miguel de Fuenllana

Fra Wikipedia, den frie encyklopedi
Gå til: navigasjon, søk

Miguel de Fuenllana (født ca. 1500 i Navalcarnero, Madrid, død 1579 i Valladolid) var en spansk vihuelist og renessansekomponist.

Biografi[rediger | rediger kilde]

Lite er kjent om hans liv, men han er bekreftet født i Navalcarnero og hadde røtter i distriktet Fuenllana i provinsen Ciudad Real. Han var blind fra fødselen og hadde sitt virke ved hoffet til kong Filip II og hans dronning Elisabeth av Valois.

Verk[rediger | rediger kilde]

Fuenllanas hovedverk er Libro de música para vihuela intitulado Orphenica Lyra (Sevilla, 1554) som han dediserte til Filip II. Samlingen inneholder 188 musikkstykker i seks bind. De første tre er ordnet i stigende antall stemmer, fra to og tre i den første til fem og seks i motettene i det tredje bindet. Boken inneholder 52 nykomponerte fantasier av Fuenllana selv ved siden av 17 andre komponisters verk. Fuenllanas stil er polyfon med en tekstur lik Cristóbal de Morales'. Verket inneholder også arrangementer av vokalstykker opprinnelig komponert av Josquin, Morales, Francisco Guerrero og Philippe Verdelot, musikere fra både Spania og Nederlandene. Fuenllana foretrakk sanger med vihuela-akkompagnement framfor viuhela solo.

Fuenllanas samtid var klar over hans betydning:

«Som de beste musikerne betrakter jeg: Narváez; Martín de Jaén; Hernando de Jaén, borger av Granada; López, musiker hos Señor Duque de Arcos; Fuenllana, musiker hos Señora Marquesa de Tarifa; Mudarra, kannik ved Iglesia Mayor i Sevilla og Enrique, musiker hos Señor Conde de Miranda».[1][2]

Fuenllana var dyktig til å finne gode harmonier og kontrapunkt til populære melodier, eksempler er:

  • De los alamos vengo, madre (brukt av Lope de Vega)
  • Morenica, dame
  • Con que la lavare
  • De Antequera sale el moro

Fuenllana var en forløper for italienernes akkompagnerte melodier på begynnelsen av 1600-tallet (se for eksempel monodi og den florentinske musikkreform).

Eksterne lenker[rediger | rediger kilde]

Fotnoter[rediger | rediger kilde]

  1. ^ Tengo por mejores tañedores a Narváez, a Martín de Jaén, a Hernando de Jaén, vecino de la ciudad de Granada, a López, músico del Señor Duque de Arcos, a Fuenllana, músico de la Señora Marquesa de Tarifa, a Mudarra, Canónigo de la Iglesia Mayor de Sevilla, y a Enrique, músico del Señor Conde de Miranda
  2. ^ Declaración de instrumentos av Fray Juan Bermudo